Jannis Karafillakis (37) is geboren en getogen in Nederland. Op zijn vierde is hij begonnen met voetballen. Hij heeft ook in het buitenland gevoetbald. Voetbal is zijn uitlaatklep alsook zijn passie. Karafillakis is in het seniorenvoetbal bezig aan zijn tweede periode bij Elinkwijk. Hij runt met zijn vader het restaurant Vino e Pane in Houten. Karafillakis kwam zowel uit voor de Nederlandse als Griekse jeugdelftallen. Vanwege een zwaar ongeluk kon hij nooit uitkomen voor de Griekse nationale ploeg. Hij heeft in de jeugd van VV Utrecht, Elinkwijk, RKC Waalwijk en Cambuur Leeuwarden gespeeld. Hij is ook begonnen als prof bij Cambuur. Verder bracht zijn voetbalcarrière hem langs clubs als Top Oss en Anagennisi Giannitson. De aanvoerder leeft zijn droom: zo lang mogelijk voetballen.
Jannis, wat wil jij dit seizoen bereiken?
„We hebben maar één doelstelling: de club moet zo hoog mogelijk eindigen. Voor mij is dat het kampioenschap. Ik denk dat de kwaliteiten zeker aanwezig zijn.”
Wat heb je tot nu toe geleerd uit dit seizoen?
„Vanwege mijn vakantie, heb ik mij vrij laat aangesloten bij de selectie van Elinkwijk. Wat ik geleerd heb is dat ongeacht hoeveel wijzigingen er binnen de club en selectie hebben plaatsgevonden, wij alsnog een volwaardig elftal hebben kunnen neerzetten, dat kwalitatief supersterk is, met heel veel nieuwe gezichten. Dat vormt je, dus daarmee zijn we aan de slag gegaan.”
Wat is jouw rol in het huidige Elinkwijk?
„Ik ben al jaren de aanvoerder van Elinkwijk 1. Sommigen zeggen dat ik het boegbeeld van de club ben. Ik tracht mij voorbeeldig te gedragen, begeleid de jonkies en ondersteun de trainer waar nodig. Ik ben het verlengstuk tussen trainer en spelersgroep, en draag zowel in als buiten het veld de normen en waarden van de club uit.”
In het dagelijks leven run jij samen met jouw vader het restaurant Vino e Pane in Houten. Hoe lang wil je doorgaan met voetballen?
„Ik kan nog heel lang doorgaan met voetballen, omdat ik mij gezond en goed voel. In mijn loopbaan ben ik nog nooit geblesseerd geraakt. Als het gaat om het plezier ga ik nog heel lang door. De zaak moet wel te combineren zijn met het voetbal. Het moet niet ten koste gaan van mijn aanwezigheid op het veld. Als ik vanwege de zaak vaak trainingen moet overslaan, dan vind ik dat ik mijn rol daarin moet aanpassen.”
Tot slot, zien we je in de toekomst terug als hoofdtrainer of in een andere rol in de voetballerij?
„Hoe precies weet ik nog niet, maar het antwoord is ja!’’
Tekst: Sherwin Dielbandhoesing
Foto: met dank aan Jannis Karafillakis
